วัดเขาวงก์เดิมมีชื่อว่า “วัดกงหรา” และชาวบ้านเรียกกันว่า “วัดกงหราเก่า” มีประวัติการสร้างวัดมาตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2210 ซึ่งนับเป็นวัดเก่าแก่แห่งหนึ่งของอำเภอกงหรา จังหวัดพัทลุง
ต่อมาได้มีการ เปลี่ยนชื่อจาก “วัดกงหรา” เป็น “วัดเขาวงก์” ใน พ.ศ. 2483 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในเวลาต่อมา โดยทะเบียนวัดระบุรหัสวัด 593020102 และตั้งอยู่หมู่ที่ 2 ตำบลกงหรา
เดิมวัดมีพื้นที่ตั้งวัดประมาณ 42 ไร่ 3 งาน 45 ตารางวา ลักษณะพื้นที่บริเวณวัดเป็นที่ราบ มีอุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ และกุฏิสงฆ์ รวมถึงมี พระประธานในอุโบสถ เป็นปูชนียวัตถุสำคัญของวัด
นอกจากเป็นสถานที่ประกอบศาสนกิจแล้ว วัดเขาวงก์ยังมีบทบาทด้านการศึกษาและเป็นศูนย์กลางของชุมชน โดยมีโรงเรียนตั้งอยู่ในพื้นที่วัด และในช่วงหนึ่งวัดยังเป็นสถานที่จัดการเรียนการสอน โรงเรียนพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ ซึ่งมีนักเรียนจำนวนมากในจังหวัดพัทลุง
ปัจจุบันวัดยังใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมและกิจกรรมสำคัญของชุมชนและหน่วยงานราชการในพื้นที่ เช่น กิจกรรมทางพระพุทธศาสนาและงานทำบุญต่าง ๆ

ลักษณะทางกายภาพของวัดเขาวงก์
• ที่ตั้งและขนาดพื้นที่
วัดตั้งอยู่บริเวณบ้านกงหรา หมู่ที่ 2 ตำบลกงหรา อำเภอกงหรา จังหวัดพัทลุง มีเนื้อที่ประมาณ 42 ไร่ 3 งาน 45 ตารางวา
• ลักษณะภูมิประเทศ
พื้นที่ตั้งวัดโดยทั่วไปเป็น พื้นที่ราบ เหมาะสำหรับการตั้งอาคารศาสนสถานและการประกอบกิจกรรมทางพระพุทธศาสนา
• อาณาเขตโดยรอบ
o ทิศเหนือ ติดต่อกับ นากงหรา
o ทิศใต้ ติดต่อกับ คลอง
o ทิศตะวันออก ติดต่อกับ บ้านนายขำ
o ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ถนนกงหรา
• อาคารและสิ่งก่อสร้างสำคัญ
ภายในวัดประกอบด้วยอาคารเสนาสนะหลายประเภท ได้แก่
1. อุโบสถ กว้างประมาณ 10 เมตร ยาว 16 เมตร เป็นอาคารโครงสร้างไม้ และมีกำแพงล้อมรอบ
2. ศาลาการเปรียญ กว้างประมาณ 15 เมตร ยาว 15 เมตร เป็นอาคารโครงสร้างไม้
3. หอสวดมนต์ กว้างประมาณ 6 เมตร
4. กุฏิสงฆ์ สำหรับเป็นที่พักของพระภิกษุ
5. อาคารและพื้นที่ที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาและกิจกรรมของชุมชน
• ปูชนียวัตถุสำคัญ
ภายในอุโบสถมี พระประธาน เป็นปูชนียวัตถุสำคัญของวัด โดยมีพระเพลากว้างประมาณ 50 นิ้ว

คุณค่าด้านการเรียนรู้ของวัด คือ เป็นแหล่งเรียนรู้ด้านพระพุทธศาสนา ศีลธรรม ประวัติศาสตร์ ศิลปวัฒนธรรม และภูมิปัญญาท้องถิ่น อีกทั้งเป็นสถานที่ให้ชุมชนได้ศึกษาและสืบสานประเพณีและวัฒนธรรมให้คงอยู่ต่อไป อีกทั้งเป็นศูนย์รวมจิตใจของคนในชุมชน เป็นสถานที่ประกอบศาสนกิจและทำบุญ อีกทั้งเป็นแหล่งเรียนรู้ด้านพระพุทธศาสนา ศิลปวัฒนธรรม ประเพณี และเป็นสถานที่พบปะทำกิจกรรมร่วมกันของคนในชุมชน

กิจกรรมการเรียนรู้เกี่ยวกับวัดเขาวงก์ ได้แก่ การศึกษาประวัติความเป็นมาของวัด การสำรวจอุโบสถและสิ่งก่อสร้างภายในวัด การเรียนรู้พระพุทธศาสนาและหลักธรรม การศึกษาประเพณีและวัฒนธรรมของชุมชน รวมถึงการสัมภาษณ์พระสงฆ์หรือผู้สูงอายุเกี่ยวกับเรื่องราวและความสำคัญของวัดเขาวงก์
กิจกรรมการเรียนรู้เกี่ยวกับพิธีกรรมสำคัญต่างๆ เช่น วันสารทเดือนสิบ การทำบุญทอดกฐิน การตักบาตรเทโว กิจกรรมร่วมกับภาคีเครือข่ายในชุมชน

แนวทางการพัฒนาวัดเขาวงก์
ควรพัฒนาให้ครอบคลุมทั้งด้านพระพุทธศาสนา คน ชุมชน สิ่งแวดล้อม และการบริหารจัดการ ดังนี้
1. รักษาแก่นแท้ของพระพุทธศาสนา ส่งเสริมการปฏิบัติธรรม การเผยแผ่หลักธรรม และการจัดกิจกรรมทางศาสนาที่เหมาะสมกับคนทุกวัย
2. พัฒนาพระภิกษุและบุคลากร ส่งเสริมความรู้ทั้งด้านพระธรรมวินัยและทักษะสมัยใหม่ เช่น การสื่อสาร เทคโนโลยี การบริหาร และการทำงานกับชุมชน
3. สร้างวัดให้เป็นศูนย์กลางชุมชน เปิดพื้นที่ให้ประชาชนเข้ามาใช้ประโยชน์ เช่น เป็นสถานที่อบรมเยาวชน ศูนย์เรียนรู้ ศูนย์ช่วยเหลือผู้สูงอายุ หรือสถานที่จัดกิจกรรมเพื่อสังคม
4. สร้างคนรุ่นใหม่ให้มีส่วนร่วม จัดกิจกรรมสำหรับเด็กและเยาวชน เช่น ค่ายคุณธรรม การเรียนรู้ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น งานอาสาสมัคร และกิจกรรมด้านศิลปวัฒนธรรม เพื่อให้เกิดความผูกพันกับวัด
5. ใช้เทคโนโลยีอย่างเหมาะสม มีเว็บไซต์หรือสื่อสังคมออนไลน์ของวัด เผยแพร่ธรรมะ กิจกรรม และความรู้ต่าง ๆ เพื่อให้วัดเข้าถึงคนรุ่นใหม่และผู้ที่ไม่สามารถเดินทางมาวัดได้
6. ดูแลสิ่งแวดล้อมและทรัพย์สินของวัด รักษาความสะอาด จัดการขยะ ประหยัดน้ำและพลังงาน ดูแลโบราณสถานและศาสนวัตถุ เพื่อส่งต่อมรดกของวัดให้คนรุ่นต่อไป
7. บริหารการเงินอย่างโปร่งใส มีระบบบัญชีที่ชัดเจน เปิดเผยการใช้จ่าย และวางแผนงบประมาณระยะยาว เพื่อสร้างความเชื่อมั่นให้แก่ผู้บริจาคและชุมชน
8. สร้างเครือข่ายกับชุมชนและหน่วยงานต่าง ๆร่วมมือกับโรงเรียน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น หน่วยงานรัฐ และภาคประชาชน เพื่อให้วัดมีบทบาทในการพัฒนาสังคม
9. รักษาเอกลักษณ์และภูมิปัญญาท้องถิ่น นำประวัติศาสตร์ ศิลปกรรม ประเพณี และภูมิปัญญาของชุมชนมาอนุรักษ์และถ่ายทอดให้คนรุ่นใหม่
หัวใจสำคัญคือ “วัดต้องพัฒนาคนไปพร้อมกับพัฒนาสถานที่” เพราะอาคารที่สวยงามอาจเสื่อมสภาพได้ตามกาลเวลา แต่หากวัดสามารถสร้างศรัทธา สร้างคนดี และเป็นประโยชน์ต่อชุมชนได้ คนในชุมชนจะช่วยกันดูแลและสืบทอดวัดให้ดำรงอยู่ต่อไปได้อย่างยั่งยืน.